Paul François Quélen de Stuer de Causade

Paul François Quélen de Stuer de Causade
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

30 lipca 1746
Paryż

Data i miejsce śmierci

14 marca 1828
Paryż

Sekretarz spraw zagranicznych Francji
Okres

od 13 lipca 1789
do 16 lipca 1789

Odznaczenia
Order Ducha Świętego (Francja)
Multimedia w Wikimedia Commons

Paul François de Quélen de Stuer de Caussade (ur. 30 lipca 1746, zm. 14 marca 1828 w Paryżu) – markiz de Saint-Maigrin, potem książę de Saint-Maigrin, potem książę de La Vauguyon i diuk de Caussade. Jego ojcem był Antoine de Qeélen, książę de Vauguyon, dyplomata i polityk francuski.

Jako polityk związany był z „konserwatywnym” obozem przeciwników ministra finansów Jacques’a Neckera.

Kawaler Orderu Św. Ducha (Chevalier du Saint-Esprit) od 1 stycznia 1784 roku. Francuski ambasador w Holandii w latach 1777–1784.

W latach 1785–1791 ambasador Francji w Madrycie. Z wrześniem 1791 i uznaniu konstytucji przez Ludwika XVI został dyplomata na usługach arystokratycznych emigrantów francuskich. Namawiał ministra hiszpańskiego hrabiego Floridablanca do interwencji prorojalistycznej we Francji. W stałym kontakcie korespondencyjnym pozostawał z nim przygotowujący antyrewolucyjną krucjatę król Szwecji Gustaw III.

14 października 1766 roku poślubił w Paryżu Antoinette Rosalie de Pons, córkę Charlesa Armanda de Pons, wicehrabiego de Pons, hrabiego de Roquefort i Gabrielle Rosalie Le Tonnelier de Breteuil. Córką Vauguyona i Antoinette była Marie Antoinette de Quelen de Stuer de Causade de la Vauguyon (1771–1847), która już w Hiszpanii (27 września 1787 roku w San Ildefonso) poślubiła przedstawiciela emigracji rojalistycznej Alexandre’a, księcia Bauffremont-Courtenay (1773–1833).

W okresie od 13 lipca 1789 do 16 lipca 1789 był francuskim sekretarzem spraw zagranicznych.

Bibliografia

  • Zbigniew Anusik, Dyplomacja szwedzka wobec kryzysu monarchii we Francji w latach 1787–1792, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego Łódź 2000, s. 133, 235, 433, 438, 502–503, 556.
  • Worldroots.com. worldroots.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-07-06)].
  • herb Paula François de Quélen de Stuer de Caussade. heraldique-europeenne.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-02-22)].
  • p
  • d
  • e
  • książę de Bouillon (1583–1608)
  • Michel Hurault de l'Hopital (1588)
  • M. Jeannin, de La Place, de Refuge et du Maurier (1609–1616)
  • M. du Maurier (1617–1624)
  • M. D’Espresses (1625–1628)
  • M. Baugy (1629–1634)
  • M. Charnace (1635–1638)
  • M. D’Estampes (1639–1640)
  • Gaspard Coignet de La Thuilliere (1640–1648)
  • M. Brasset (1648–1652)
  • François Auguste De Thou (1656–1661)
  • hrabia d’Estrades (1662–1668)
  • Simon Arnauld de Pomponne (1669–1671)
  • Jean-Antoine de Mesmes, hrabia D’Avaux (1679–1688)
  • François d’Usson de Bonrepaus (1697–1699)
  • Gabriel de Briord (1700–1701)
  • Pierre Rouillé de Marbeuf (1709)
  • Pierre-Antoine de Castagnéry (1713–1718)
  • Charles Jean-Baptiste Fleuriau (1718–1724)
  • Dominique-Claude Barberie de Saint-Contest (1720)
  • Gabriel-Jacques de Salignac, markiz de la Mothe-Fénelon (1725–1744)
  • Jean-Ignace de La Ville (1745–1749)
  • François Dominique de Barberie de Saint-Contest (1750–1752)
  • François Armand d’Usson (1752–1756)
  • Louis Auguste d’Affry (1757–1762)
  • Louis de Cardevac, markiz Havrincourt (1763–1767)
  • Louis Auguste Le Tonnelier de Breteuil (1768–1770)
  • Emmanuel Marie Louis de Noailles (1770–1776)
  • Paul François Quélen de Stuer de Causade (1777–1784)
  • Charles Olivier de Saint-Georges, markiz de Vérac (1784–1787)
  • François Emmanuel Guignard (1788–1789)
  • René Eustache d’Osmond (1789–1790)
  • M. de Gouvernet (1792)
  • obywatel Caillard (1793)
  • obywatel Noel (1795–1797)
  • obywatel Roberjot (1798)
  • obywatel Perrochel (1799)
  • Charles-Louis Huguet de Sémonville (1800–1805)
  • Pierre Antoine Dupont-Chaumont (1806–1808)
  • Alexandre de La Rochefoucauld (1809–1810)
  • Jean-Frédéric de La Tour du Pin Gouvernet (1815–1820)
  • Joseph Alexandre Jacques Durant, baron de Mareuil (1821–1823)
  • hrabia Charles d’Agoult (1824–1827)
  • Louis Toussaint, markiz de La Moussaye (1828–1830)
  • Louis François Bertin de Vaux (1830)
  • Joseph Alexandre Jacques Durant, baron de Mareuil (1831)
  • Napoléon Hector Soult, markiz de Dalmatie (1832–1835)
  • Adolphe Édouard Casimir Joseph Mortier (1836–1838)
  • Charles-Edmond baron de Boislecomte (1839–1846)
  • Jules-Edmond baron Renouard de Bussierre (1847)
  • Alphonse Dubois de Saligny (1848–1850)
  • Antoine Jean Marie d'André (1851–1859)
  • hrabia Eugène de Sartiges (1860–1862)
  • Charles Baudin (1862–1870)
  • Paul-Charles-Amable de Bourgoing (1871)
  • Joseph de Cadoine, markiz de Gabriac (1872)
  • Paul Louis Target (1873)
  • Amédée Bartholdi (1877)
  • Victor Tiry (1879)
  • hrabia Édouard Lefebvre de Béhaine (1880)
  • Louis Legrand (1882)
  • Georges Bihourd (1895)
  • Joseph Raymond Baylin de Monbel (1900)
  • Marcellin Pellet (1906)
  • Henry Allizé (1914)
  • Charles Benoist (1919)
  • Henri Chassain de Marcilly (1924)
  • Albert Kammerer (1928)
  • Régis d'Arnauld de Vitrolles (1931)
  • Raymond Offroy (1942)
  • Hubert Guerin (1945)
  • Jean Rivière (1946)
  • Jean-Paul Garnier (1949)
  • Edmond Petit de Beauverger (1955)
  • Étienne de Crouy-Chanel (1961)
  • Pierre Siraud (1965)
  • Christian Jacquin de Margerie (1968)
  • Jacques Senard (1972)
  • Luc de La Barre (1976)
  • Robert de Souza (1977)
  • Jean-Daniel Jurgensen (1980)
  • Claude de Kemoularia (1982)
  • Jacques Gaultier de La Ferrière (1984)
  • Jean Vidal (1988)
  • Jean-René Bernard (1989)
  • Daniel Bernard (1993)
  • Bernard de Faubournet de Montferrand (1995)
  • Anne Gazeau-Secret (2000)
  • Jean-Michel Gaussot (2005)
  • Jean-François Blarel (2008)
  • Pierre Ménat (2011)
  • Laurent Pic (2014)
  • Philippe Lalliot (2016)
  • Luis Vassy (2019)
  • p
  • d
  • e
  • p
  • d
  • e
Ambasadorowie Francji w Hiszpanii