Girolamo d’Andrea

Girolamo d’Andrea
Kardynał biskup
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

12 kwietnia 1812
Neapol

Data i miejsce śmierci

14 maja 1868
Rzym

Miejsce pochówku

Bazylika św. Agnieszki za Murami

Prefekt Kongregacji Indeksu
Okres sprawowania

1853–1861

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

4 października 1835

Sakra biskupia

18 lipca 1841

Kreacja kardynalska

15 marca 1852
Pius IX

Kościół tytularny

diecezja Sabina-Poggio Mirteto

Multimedia w Wikimedia Commons
Sukcesja apostolska
Data konsekracji

18 lipca 1841

Konsekrator

Luigi Lambruschini

Współkonsekratorzy

Fabio Maria Asquini
Lodovico Altieri

Konsekrowani biskupi
Kaspar de Carl ab Hobenbalken 19 listopada 1843
Gaetano Rossini 25 marca 1855
Domenico Zelo 25 marca 1855
Filippo de Simone 25 marca 1855
Francesco Gallo 25 marca 1855
Tommaso Passero 22 czerwca 1856
Enrico de Rossi 22 czerwca 1856
Bernardino Maria Frascolla 22 czerwca 1856
Giacomo Bernardi 22 czerwca 1856
Giuseppe Maria Papardo del Parco 31 stycznia 1858
Ruggero Blundo 21 marca 1858
Luigi Giuseppe Anselmo Natoli 21 marca 1858
Ludovico Ideo 4 lipca 1858
Agostino Franco 4 lipca 1858
Melchiorre Lo Piccolo 9 stycznia 1859
Giovanni Battista Guttadauro di Reburdone 9 stycznia 1859
Michele Milella 3 lipca 1859
Simone Spilotros 2 października 1859
Michelangelo Celesia 15 kwietnia 1860
Luigi Maria Lembo 22 kwietnia 1860
Federico Tolimieri 22 kwietnia 1860
Gaetano Maria Striscia 22 kwietnia 1860
Współkonsekrowani biskupi
Felice Cantimorri 27 grudnia 1846
Domenico Ventura 27 grudnia 1846
Giovanni Corti 25 kwietnia 1847
Luigi Ricci 20 czerwca 1847
Henri-Marie-Gaston Boisnormand de Bonnechose 30 stycznia 1848
Giusto Recanati l9 lipca 1848
Enrico Orfei 17 września 1848
Francesco Bronzuoli 21 września 1848

Girolamo d’Andrea (ur. 12 kwietnia 1812 w Neapolu, zm. 14 maja 1868 w Rzymie) – włoski kardynał.

Życiorys

Urodził się 12 kwietnia 1812 roku, jako syn Marchisa Giovanniego d'Andrei i Lucrezii Rivery[1]. Studiował na Papieskiej Akademii Kościelnej, a także w archigimnazjum rzymskim, gdzie uzyskał doktorat utroque iure[1]. 4 października 1835 roku przyjął święcenia kapłańskie[2]. Następnie wstąpił na służbę do Kurii Rzymskiej, gdzie został m.in. referendarzem Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej i asesorem Kamery Apostolskiej[1]. 12 lipca 1841 roku został wybrany tytularnym arcybiskupem Melitene, a sześć dni później przyjął sakrę[2]. Pod koniec miesiąca został mianowany nuncjuszem w Szwajcarii[2]. 15 marca 1852 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny S. Agnetis extra moenia[2]. 28 września 1860 roku został podniesiony do rangi kardynała biskupa i nadano mu diecezję suburbikarną Sabina[2]. W latach 1853–1861 pełnił funkcję prefekta Kongregacji Indeksu[2]. W czasie pełnienia tej funkcji odmawiał potępienia książki niekorzystnej dla Stolicy Apostolskiej, a także niektórych teologicznych tez Uniwersytetu Lowańskiego[1]. Z tego powodu w 1866 roku został wydany dekret zakazujący kardynałowi sprawowania władzy nad diecezją, a rok później jego przywileje i godność kardynalska zostały zawieszone[1]. Dzięki odwołaniu do papieża w grudniu 1867 roku, został przywrócony jako pełnoprawny członek Kolegium Kardynalskiego na początku 1868 roku[1]. Zmarł 14 maja 1868 roku w Rzymie[1].

Przypisy

  1. a b c d e f g Girolamo d’Andrea. The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2018-08-29]. (ang.).
  2. a b c d e f Girolamo d’Andrea. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2018-08-29]. (ang.).
  • p
  • d
  • e
  • p
  • d
  • e
  • ISNI: 0000000061428482
  • VIAF: 51680879
  • LCCN: no2016017645
  • GND: 136449999
  • BnF: 10727118t
  • SUDOC: 185463568
  • SBN: SBLV226492
  • NKC: xx0312100
  • PLWABN: 9810566128505606